Over een voorstelling die ik zelf niet zag! * Majakovski/oktober – De Warme Winkel

by • 1 april, 2018 • Geen categorie, TekstComments (0)427

Ik zie hem al liggen, Majakovski, op een tafel in het midden van de scene, bleek en dood, hij ligt daar als een ets uit de Russische iconografie, in bloederig rood, geschilderd door De Warme Winkel. Een spot is op hem gericht. We waren net nog getuige van zijn laatste, zijn allerlaatste brief. Deze viering van de dood van een revolutionaire held wordt ingeleid met een muzikale en kleurrijke ouverture.

“oorstreling, woordmuziek – Ik zag ze nooit als taak.” (Majakovski)

Overal is er spanning voelbaar, zowel in de zaal als op het podium. Is het verering of verkrachting van Majakovski’s oevre? Welke frictie(s) zoeken de makers eigenlijk op? Stellen ze het flamboyante karakter van de auteur in vraag met al die basten en borsten? Of willen ze louter provoceren? Het wordt helaas niet duidelijk waarom de makers kiezen voor al dat vrouwelijk (en minder mannelijk) bloot. En dat is vreemd in deze gevoelige tijden. Zoveel naakt op dinsdag zijn we niet gewoon. Zoveel naakt op dinsdag is niet gewoon. De liefdesboot sloeg stuk in de alledaagsheid van het leven.

Het statement van De Warme Winkel ‘traditie is necrofilie’ roept bijzonder boeiende vragen op maar de voorstelling omzeilt eventuele antwoorden. Heb publiek voelt zicht vooral ongemakkelijk en moet zich afvragen waar het naar kijkt en hoe het komt dat alles zo wrang voelt. Enkel de monoloog van Sandra Lâm geeft een sprankel hoop met haar jeugdige opstand tegen de onnozele verering. Wat dit stuk verder wil oproepen of uitdrukken wordt niet duidelijk, enige voorzichtigheid en authenticiteit waren misschien aan te raden bij delicate thema’s als de dood en de liefde als het over een gevallen held gaat, Toch?

*Ik zag de voorstelling door de ogen en de pen van anderen. Het waren de ogen van 5 andere young ones. Lisa, Kleo, Mohammed, Fatima en Regina. The Young Ones werden bij het schrijven begeleid door Wouter Hillaert en tijdens een leerrijke sessie bespraken we Majakovski/oktober van De Warme Winkel. Mijn kompanen hebben de voorstelling ieder op hun manier proberen vatten. Ik kon gelukkig wel aanwezig zijn bij de bespreking en aanschouwen hoe een voorstelling zoveel verschillende meningen kan losmaken en hoe ieders gevoel na het kijken anders was.

Pin It

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *