M!LONGA – Sidi Larbi Cherkaoui 25/06/2013

by • 4 juli, 2013 • TekstComments (0)1826

Sherawie. Dat zegt een francofone dame tegen haar man in de hal van deSingel: “Sherawie of zoiets”. Wacht maar francofone dame, wacht maar. Straks piept u anders. Zoals die twee op rij vijf bijvoorbeeld. Stoel vier en zes buigen er lichtjes elkaars richting uit en versmelten omarmd in een gemeenschappelijke leuning die de kussers een beetje daarboven nog net op hun eigen zitje houdt. En dat terwijl M!longa, waarmee Sidi Larbi Cher-ka-ou-i het sluitstuk van dit theaterseizoen neerzet, nog niet eens begonnen is.

Aangetrokken tot wat hij nog niet kende, leerde Cherkaoui eerst drie jaar tango. De boeken die dansers zonder woorden schrijven, leerde hij lezen alvorens zelf zijn verhaal te vertellen. Hij choreografeert zijn eigen grammatica: oog in oog wordt rug aan rug. Benen, verwikkeld in netkousen en in andere benen, ontknopen zinnen daar waar woorden tekort schieten. Polsen, schouders, heupen, benen, en andere onderdelen van een vocabulaire die ons het zwijgen oplegt, springen van de hak op de hak, maar de boodschap is duidelijk: de tango is de dans van de net-nietkus.

Het publiek is ondertussen als tafels aan de kant geschoven. Omvergeblazen zeg maar. We zitten op het puntje van onze stoel (of op die van onze buur) en op het puntje van onze tong liggen de woorden die schuilgaan achter het paringsritueel van vanavond: mi lanct na di.

In interactie met projecties en geroezemoes wordt er geflirt met de grens van slapstick  en andere emoties. De koppels intimideren, testen en begeren. Ze spelen al jaren met elkaars voeten, terwijl ze enkel willen zeggen: mi lanct na di gheselle mijn. Die vrijen verder achter de coulissen, zeker van.

Na afloop buigt elke stoel in de rode zaal wat dichter naar diens oneven wederhelft. Geen leuning kon de francofone dame er van weerhouden bij haar man op schoot te kruipen. Wedden?

Pin It

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *