KILL YOUR DARLINGS! Streets of Berlandelphia, René Pollesch (12/09/2012)

by • 17 september, 2012 • Tekst, VerslagComments (0)1303

WAAROM MACHEN WIR DAS?

 

‘Is dat nu zeker dat we naar die barbecue van dinges gaan?’ fluistert de man op rij D19 nog snel tegen zijn vrouw vlak voor de voorstelling begint. Hij weet nog niet dat hij na Kill your darlings! Streets of Berlandelphia. van René Pollesch twee keer zal nadenken over deze woorden. De monoloog, geschreven voor  Duits acteur Fabian Hinrichs vindt zijn oorsprong in de teksten van diens geëngageerde landgenoot en episch theatermaker Bertolt Brecht. We hadden kunnen weten dat we de ratio vlak in ons gezicht gingen krijgen.

Wir springen jetzt. En dat doen ze. Hoofdacteur en de turnclub die het decor blijkt te zijn, dalen neer op scène. Ze worden er gedropt, zeg maar. Net als de rest van ons, de overige zevenmiljard, gaan ze onvermijdelijk tegen de grond en komen er oog in oog met de massa. Vanavond vertolkt Hinrichs het proletariaat in glitterbroek. Ondersteund door een repetitief beatje zigzagt hij tussen zijn in dollars gehulde entourage. ‘Koekjes?’ vraagt hij ons. Hij spot ermee. Hij weet dat het publiek zich zodra schuldig zal voelen een deel van het kapitalisme te representeren.

Het individu moet en zal zich onderscheiden vanavond. Tevergeefs. Tijdens een hevig pleidooi over de liefde is er niemand die zijn ‘liebe’ beaamt. Hij wist het op voorhand, maar geeft zich desondanks volledig om deze vloek door de rode zaal te doen echoën. De zaal zwijgt wanneer de micro hun richting uitwijst. Stel u voor dat we ons als individu kenbaar moeten maken. We verschuilen ons liever achter losbandige massa’s, discolicht en Michael Jackson. We dwepen bij de kapitalistische spirit. Allemaal. Ook u, meneer op rij D19. U wilt helemaal niet naar die barbecue, maar u voelt zich veiliger her en der relaties te onderhouden. We zijn niet heel sterk, weet u? We zijn steevast onderweg naar waar het beter is. Men moet de tijd stoppen, maar men laat alleen maar wagens stoppen.

Waarom doen we dat?

René Pollesch verpakte zijn ideologieën in een staaltje verrassend theater. Blij dat hij dat deed.

 

Flo Van Deuren 2012

 

 

Pin It

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *