Bouge B zaterdag 26/04/14 DeSingel

by • 27 april, 2014 • TekstComments (0)1888

Pavle Heidler & Eleanor Campbell

“Behind the Sun”, he repeated, “where Everything is Everything else”.

Fijn om tijdens Bouge B jong talent aan het werk te zien. Met hun afstudeerproject bij P.A.R.T.S. brengen Heidler en Campbell een ingetogen mooie voorstelling. Hoewel het moeilijk bepalen was waar het gewicht lag, bij de dans of bij de taal, vormden ze een soms sensuele en bij wijlen magische symbiose. De muziek en het ritme van hun woorden die als een perpetuum mobile doorheen heel de voorstelling schalmden werkten bezwerend. Conceptueel simpel maar zeer effectief werd je aandacht getrokken door bepaalde klanken en woorden. Vanuit de duisternis startte de voorstelling met een regelmatige, reine kwart op het woord ‘sane’, ontelbare keren herhaald. Met lichte veranderingen in toonhoogte, toonkleur, letters en klanken begon vanaf dan een reis van betekenisgeving, connotatie, misverstand, onverstaanbaarheid, verstaanbaarheid, herinnering,… Het gezonde en veilige ‘sane’ veranderde in ‘scène’ en in ‘sun’ en in ‘son’, waarbij bij mij spontaan het beeld opkomt van een pasgeboren zoon en de dans die we samen dagelijks in de beslotenheid van de woonkamer op zijn speelkleed brengen. De dansers beeldden deze dans perfect uit. ‘Son’ veranderde, ik zweer het, in mijn achternaam ‘Sanen’. Ze moeten geweten hebben dat ik in het publiek zou zitten.  ‘Wait’ of wachten werd ‘waist’ of smachten. Ik zag en ik hoorde twee mensen elkaar liefhebben, als ware ze De Beauvoir en Sartre (hun voorstelling was aanvankelijk geïnspireerd op het gedachtegoed van Simone De Beauvoir). Een bedelaar kreunde en kronkelde van ‘hunger’ maar kreeg een ‘hand’ van Maria. Honger werd ‘anger’ en erger en ‘anger’ en ‘hand’ vormden terug samen ‘and your’ waarbij de dansers een verloren bijna ontaarde blik naar iemand in het publiek werpen.

Vraag aan iemand anders om de voorstelling te beschrijven of na te vertellen en je krijgt ongetwijfeld een heel ander verhaal.  Voor mij is het simpel. In den beginne was er niets, totale duisternis. Dan schiep hij klank, muziek en taal. Daarna creëerde hij het licht, een podium en een bühne . Hij bevolkte het podium en de zitplaatsen met beesten en lichamen van mensen. Ze zeggen dat hij op de zevende dag rustte, maar volgens mij schiep hij toen gedachten, een wil, betekenis, inspiratie en emotie. Ik dans op zondag naar het voorbeeld van Campbell en Heidler verder met mijn zoon en dank Hem voor een prachtige voorstelling.

Pin It

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *